بگو نه
شعار امسالمون “نه ” بود. ” بگو نه”.
ترانه زيباي معصومه شعارمون شده بود.
“به دستی که شلاق مرگه
به چشمی که فصل تگرگه
به پرونده زرد پاییز که برگه که برگه همه اش برگ برگه
به اعدام بارون بگو نه
به تقدیر گریون بگو نه
به این سال و ماه شکسته به این سقف ویرون بگو نه!
به رسمی که سرزندگی نیست
به فصلی که بارندگی نیست
به تاریخ تلخی که توش زندگی نیست
نه بگو نه بگو نه
نه بگو نه بگو نه”
كليپ پويا هم مي گفت.”نه”
سال گذشته جلوي دانشگاه، استاديوم، رياست جمهوري و ..و گفته بوديم “نه”.
ديروز صبح لبخند مي زدم و به افراد خوشامد مي گفتم.
با هم ترانه مي خونديم. ترانه را فرياد مي زديم “بگو نه بگو نه بگو نه”
آينا تو نمايشش گفته بود ” ما زنده و ايستاده ايم” . و مي گيم “نه”
بعد از ظهر تو پارك دانشجو هم جمع شده بودند كه بگن “نه”.
ولي كتك خوردند. درد كشيدند. گريه كردند.
فرناز مي گه حتي به سيمين بهبهاني هم رحم نكردند. چون اونم اومده بود بگه “نه”
آخر شب جاي لبخند صبح بغض تو گلوم بود. تصور اينكه اونجا چه اتفاقي افتاده بود بغض رو بيشتر مي كرد.
ولي هممون مي دونيم سال ديگه ۸ مارس بلندتر مي گيم “نه”. كسي شك داره؟
من سهم مهرورزیم رو گرفتم! هر کی نیومده بود، گردن خودش!
تلخي
آره حق با ما است
تجمع آرام زنان در روز زن به خشونت کشیده شد
جهان بهتري ممكن است به دور از هرگونه خشونت
۸ مارسي كه خيلي تلخ بود
اسفند ۱۸م, ۱۳۸۴ at ۱۲:۰۵ ب.ظ
اما خیلی از دخترها بعد از ۳ بار می گن “آره”
اسفند ۱۸م, ۱۳۸۴ at ۱:۳۰ ب.ظ
این نه گفتن را چه جور باید بگیم ؟
اسفند ۱۹م, ۱۳۸۴ at ۵:۳۰ ب.ظ
هيچ کس شکي نداره. مي دونم راهت رو پيدا کردي. فقط خدا کنه خدا کنه همه رو با يه چوب نزنيد. يادته؟ ما قاضي نيستيم… در مورد اينها نمي گم…در مورد يه آدمهايي حالا از جنس ديگه اما هم قد وق واره خودمون مي گم. نگيم همه از سرتا ته يک کرباسن! مگه ما از يه تترون هستيم؟؟:) نه… بگو نه به همه اونايي که به همه ما تلخ حرف مي زنن.
اسفند ۲۷م, ۱۳۸۴ at ۸:۴۴ ب.ظ
alia ali bod
دی ۳۰م, ۱۳۸۵ at ۱۲:۴۹ ق.ظ
Trackback
Under conditions of tyranny it is far easer to act than to think
دی ۳۰م, ۱۳۸۵ at ۱:۴۸ ق.ظ
Follow
Happiness is an imaginary condition, formerly attributed by the living to the dead, now usually attributed by adults to children, and by children to adults